Warkoczyk - ćwiczenia i zabawy z tekstem

Strona główna » Grupy » Pszczółki » Warkoczyk - ćwiczenia i zabawy z tekstem

wielkość tekstu: A | A | A

☺      ♥       ☺    Witam Pszczółki i Rodziców w piątkowy poranek

Zapraszam do ćwiczeń i zabaw

1. Otwórzcie proszę  kartę  pracy, cz. 4, s. 52.

Czytanie tekstu na temat wspólnego spędzania wolnego czasu. Rysowanie, jak dzieci spędzają

wolny czas ze swymi rodzicami.

2 Teraz trochę poćwiczcie  razem z  Pipi oto link  https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

3. Porozmawiamy teraz  o Naszych  domowych  obowiązkach  – rozmowa na temat pomagania w domowych pracach.

4.Otwórzcie ponownie  książkę , s. 80. - wykonajcie polecenia

• Czytanie nazw czynności, jakie w domu wykonuje mama, jakie tata, a jakie – dziecko.

• Wypowiedzi dzieci na temat czynności, jakie wykonują w domu w ramach swoich obowiązków.

Dzieci kolejno podają nazwy czynności wykonywanych przez nie w domu, starając się nie

powielać odpowiedzi kolegów.

5.Zabawa ruchowo-naśladowcza Pomagam mamie i tacie.

Dzieci poruszają się po pokoju i odpowiednio do dźwięków tamburynu lub poleceń słownych osoby dorosłej (marsz, bieg, podskoki).

Na hasło Pomagam mamie i tacie, naśladują czynności, jakie wykonują, pomagając rodzicom.

6.Ponownie otwórzcie  książkę, s. 81.- wykonajcie polecenia

Liczenie, ile tulipanów kupiła Lena, ile gerber – Ania i ile róż – Mikołaj.

7 Poćwiczcie razem z muzyką NAJPIERW SKŁON – oto link https://www.youtube.com/watch?v=FZ3pj_ZkldQ

8. Posłuchajcie  opowiadania A. Onichimowskiej Warkoczyk.

– Nie wszyscy muszą być jednakowi – wzruszył ramionami mój tatuś, kiedy opowiedziałem mu,

co zdarzyło się w przedszkolu. I po chwili spytał:

– A tobie też nie podoba się mój warkocz?

– Nie wiem – wyjąkałem. – Chyba mi się podoba – dodałem niepewnie. – Tylko, że się za nami

oglądają. I czasem się śmieją. I teraz już wiem, dlaczego.

– Dlaczego? – spytał tatuś.

– No, bo panowie nie noszą warkoczy – wyjaśniłem.

– Dlaczego? – powtórzył z uśmiechem tatuś.

– Bo warkocze noszą dziewczyny – wypaliłem. – A ja bym nie chciał wyglądać jak dziewczyna.

– A uważasz, że ja wyglądam jak dziewczyna? – roześmiał się.

Pogłaskałem go po warkoczyku i też się roześmiałem. No, nie. Tego o moim tatusiu w żadnym

razie nie dałoby się powiedzieć.

– To po co nosisz warkoczyk? – nie dawałem jednak za wygraną. – I kolczyk w uchu?

– Bo to wydaje mi się zabawne – powiedział tatuś. – I jest modne.

– Ale ty przecież nawet nie grasz na gitarze. Ani na bębnie. Ani na niczym innym – przypomniały

mi się zarzuty pani w przedszkolu. – Co właściwie robisz, tatusiu? – zaciekawiłem się.

– Jestem matematykiem – wyjaśnił.

Powlokłem się do swojego pokoju i zacząłem budować z klocków lego dźwig, ale całkiem mi

to nie szło. Myślałem ciągle o tym, co przydarzyło mi się w przedszkolu.

Zaczęło się od tego, że pani kazała nam narysować swoich rodziców.

I ja narysowałem tatusia z warkoczykiem. Wtedy pani zaczęła się śmiać i powiedziała, że coś

mi się pomyliło i żebym dorysował ten warkoczyk mamusi.

Chociaż wie, że moja mamusia ma krótkie włosy – przychodzi po mnie do przedszkola i pani ją zna.

Odpowiedziałem, że wcale się nie pomyliłem i że mój tatuś tak właśnie wygląda. Wszystkie dzieci

przestały rysować i słuchały, co mówimy, i niektóre okropnie się śmiały. Michał powiedział

nawet, że mam dwie mamusie, a żadnego tatusia. I bardzo to się wszystkim spodobało. Nawet

pani się śmiała. Spytała mnie wtedy, czy mój tatuś gra w jakimś zespole i była zdziwiona, kiedy

powiedziałem, że nie. Że na niczym nie gra i chodzi normalnie rano do pracy.

88

A w domu gotuje.

To już chyba zupełnie niepotrzebnie dodałem, bo znów to się wydało bardzo śmieszne. Dopiero,

jak Agata krzyknęła, że jej tatuś też gotuje, trochę się uspokoili.

Już trzeci raz zaczynałem budować dźwig i wciąż coś mi nie pasowało. Wtedy wszedł tatuś,

usiadł koło mnie na dywanie i pomógł mi znaleźć właściwy klocek.

– Słuchaj, Kuba – powiedział. – Nigdy się nad tym nie zastanawiałem, że możesz mieć przeze

mnie kłopoty.

Bardzo to poważnie zabrzmiało i poczułem się całkiem dorosły.

– E tam, nie przejmuj się – pocieszyłem go.

– Jeśli ci na tym zależy, zetnę włosy i zlikwiduję ten kolczyk – dodał jak gdyby nigdy nic,

a mnie aż zatkało. – Chciałbyś? – spytał jeszcze po chwili.

Wzruszyłem ramionami i powiedziałem, z trudem powstrzymując uśmiech:

– Coś ty, tato. Nie wszyscy muszą być jednakowi.

9 Odpowiedzcie na kilka pytań

− Czy każdy tatuś musi być taki sam?

− Czy wasi tatusiowie gotują w domu?

− Czy mają długie włosy?

− Czy ważny jest wygląd tatusia, czy to, że jest dla was dobry i was kocha?

Posłuchajcie Pszczółki to ważne .Każdy człowiek ma prawo wyglądać jak chce, robić co chce, byleby

to nie zagrażało innym osobom.

10. Otwórzcie  Kartę pracy, cz. 4, s. 57, 58 - wykonajcie polecenia

Kończenie ozdabiania krawatów i muszek według wzoru. Rysowanie po śladach liter.

Czytanie zadań. Ilustrowanie ich. Wpisywanie odpowiednich liczb i znaków. Czytanie działań

i udzielanie odpowiedzi na pytania.

11. Ułóżcie zdania z rozsypanki wyrazowej - znajdziecie je na dole strony

Dzieci dostają cztery zestawy wyrazów z rozsypanki. Rozcinają kolejno każdy zestaw (po

ułożeniu poprzedniego) i układają z wyrazów zdania, które potem przyklejają na kartce.

Zdania po ułożeniu:

To jest laurka dla mamy.

Tata dostał krawat od Adama.

Mama zrobiła tort owocowy.

Na deser mamy lody

12. Dla chętnych  lub na popołudniową nudę zachęcam do wykonania pracy plastycznej z wytłoczek po jajkach . Pomocny będzie link  https://pl.pinterest.com/pin/509821620312072685/

Możecie wykonać bukiet z odrysowanych  dłoni  oto link który będzie podpowiedzią  https://pl.pinterest.com/pin/560346378640297171/

Miłej pracy i zabawy

Zabawy i ćwiczenia w ramach pomocy psychologiczno - pedagogicznej

Utrwalenie liter - przygotowanie do nauki czytania - kartę pracy znajdziecie na dole strony w zakładce 

1 Zamaluj na czerwono literkę ”i” lub „I”. Z pozostałych liter odczytaj wyrazy.

Imiaitia   Tiaitiai    IMIAIIMIAII

2.Przeczytaj sylaby. Połącz sylabę z lewej strony z taką samą sylabą z prawej strony.


im      am


ma       it


Ti       om


it      im


om      mo


am      mi


mi      Ti


mo       ma

3.. Zamaluj w parach wyrazów litery, którymi one się różnią.

Romek- Tomek mak- tak

lot- lok mim- mit

lama- tama rak- ryk


4. Przeczytaj wyrazy. Podkreśl literki ‘K”.

Kot kit tak mak kok

5. Przeczytaj wyrazy. Podziel je kreską na sylaby.

Romek rak Radek

korale ramka tarka

motor korek dyrektor

Sprawność manualna

Ćwiczenia rozwijające sprawność manualną 

1. Kopiowanie obrazków lub różnych konturów i kształtów. przez przezroczystą koszulkę na dokumenty.

Do zobaczenia w nowym tygodniu . Pa !  !  !  ☺   ☺   ☺   


 

czytano: 57 razy

autor: p2zawiercie.pl

data dodania: 2020-05-29 07:54:15

Ciekawostki

  • „To moje przedszkole – tu się bawię, uczę, rozwijam” Zapewnienie warunków bezpiecznego pobytu dziecka w przedszkolu i poza nim oraz serdeczne, podmiotowe podejście do wychowanka, wynikiem czego jest pozyskiwanie sympatii i zaufania. Wzbogacanie bazy materialnej i podnoszenie estetyki ...dalej 
  • „Każdy z nas jest inny” Akceptacja samego siebie, bazowanie na indywidualnych predyspozycjach, rozwijanie uzdolnień, pomoc w pokonywaniu trudności, radzenie sobie z nimi. Całościowa, wnikliwa obserwacja dziecka z nastawieniem na uzyskanie określonych efektów rozwojowych dziecka.dalej 
  • „Ty zawsze masz dla mnie czas, rozumiesz moje potrzeby” Świadoma, pełna zaangażowania praca nauczycieli poprzez odpowiedni dobór zabaw, by autentycznie odpowiadały potrzebom dzieci i zaspakajały ich ciekawość świata. Samokształcenie nauczycieli, doskonalenie zawodowe, wykorzystywanie ...dalej 
Wycieczka do parku
Wycieczka na skrzyżowanie
Ratownicy GOPR
Dzień dziecka

Przedszkole Nr 2 im. Misia Uszatka Zawiercie
ul. Marszałkowska 28, 42-400 Zawiercie

tel.: 32 67 226 10
e-mail: p2zawiercie@zawiercie.eu

  • IMG_20200929_105927128
  • IMG_20200929_105530984
  • IMG_20200929_104504738
  • IMG_20200929_104435780
  • IMG_20200929_104432631
Przedszkole Nr 2 im. Misia Uszatka Zawiercie
Poleć stronę
Wypełnij formularz kontaktowy
Wersja mobilna