Piaskownica

Strona główna » Grupy » Wróbelki » Piaskownica

wielkość tekstu: A | A | A

smileyWITAMY WAS SERDECZNIE W PONIEDZIAŁEK 15 CZERWCAsmiley

smileyROZPOCZYNAMY KOLEJNY TYDZIEŃ PRACYsmiley

 

Zapraszamy do porannej gimnastyki:

 

https://www.youtube.com/watch?v=2BQCcIjudZ8

 

Teraz nadszedł czas na pracę z książką. Otwórzcie proszę Kartę pracy, cz. 2, s. 57.

Foremka”- rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej. Kończenie układania foremek. Odszukiwanie wśród naklejek obrazków foremek i naklejanie ich według wzoru (rytmu).

 

Do czego służy piasek”- zachęć dziecko do wyrażania swojej opinii na ten temat. Zwracaj uwagę na poprawność wypowiedzi pod względem logicznym i gramatycznym.

(Do zabawy w piaskownicy, jako materiał dodawany do cementu przy budowie domów, do produkcji szkła).

 

Wiaderko”- rozwijanie koncentracji uwagi podczas słuchania opowiadania R. Piątkowskiej.

 

Rodzic czyta dziecku opowiadanie:

 

Jak ja lubię bawić się w piaskownicy. Zwłaszcza jeśli niedawno padał deszcz, bo wtedy piasek jest mokry i łatwo daje się lepić. Dawno nie udało mi się zrobić tak wspaniałych babek z piasku. Bawiłem się razem z Krzysiem, Martą i Darkiem. Do wybierania piasku najlepiej służyło nam plastikowe, niebiesko-żółte wiaderko. Gdy babcia przyprowadziła mnie do piaskownicy, ono już tam było. Podczas zabawy wszyscy korzystaliśmy z niego po kolei. Gdy trzeba było wracać do domu, Krzyś, Marta i Darek zebrali swoje zabawki.

Jeszcze wiaderko – przypomniałem im.

Ono nie jest nasze. Myśleliśmy, że należy do ciebie – powiedziała Marta i pobiegła za mamą.

W piaskownicy nie było już nikogo, tylko ja, piasek i wiaderko. Szybko otrzepałem je z piasku i włożyłem do niego moje foremki.

Dziękuję – powiedziałem w stronę piaskownicy i wróciliśmy z babcią do domu.

Dobrze, że już jesteście, obiad gotowy – przywitała nas w progu mama.

A gdy zdejmowaliśmy buty, zauważyła wiaderko i spytała:

Skąd je masz?

Ładne, prawda? Jest moje – wyjaśniłem.

Ale skąd je masz? – nie ustępowała mama.

Z piaskownicy – odpowiedziałem.

W piaskownicy nie kupuje się wiaderek. Jeśli tam leżało, to na pewno jakieś dziecko zapo­mniało je zabrać – tłumaczyła mama.

Nieprawda. Wszystkie dzieci zabrały swoje zabawki, a ono zostało. Teraz jest moje – starałem się przekonać mamę.

To wiaderko byłoby twoje tylko wtedy, gdybyś je kupił lub dostał. Z tego, co mówisz, wynika, że zabrałeś coś, co nie należy do ciebie, a tak robić nie wolno – upierała się mama.

Nieprawda. Ja je dostałem. Dostałem je od piaskownicy – powiedziałem.

Co takiego? – zdumiała się mama.

Tak, bo to jest taka specjalna piaskownica. Jeśli dziecko wrzuca do niej śmieci albo sypie komuś piasek na głowę lub w ogóle jest niegrzeczne, to ta piaskownica połyka mu jakąś zabawkę. No, robi się taki dołek, do którego wpada łopatka czy foremka, i już nie można jej odnaleźć, choćby wszyscy szukali nie wiem jak długo. A jak dziecko jest grzeczne i ładnie się bawi, to piaskownica wypluwa dla niego jakąś zabawkę. Wtedy dziecko znajduje nagle na przykład takie wiaderko i ono jest już jego. No i właśnie dla mnie piaskownica je wypluła – powiedziałem, wskazując wiaderko.

Mamie z wrażenia brwi uniosły się wysoko do góry.

Co ty powiesz! A dostałeś już wcześniej coś od tej piaskownicy? – spytała.

Tak, kiedyś wypluła dla mnie pieniążek. Znalazłem go, jak kopałem moją koparką głęboki dołek. Teraz ten pieniążek leży na półce w moim pokoju – wyjaśniłem.

Mama zastanawiała się nad czymś przez chwilę, a potem powiedziała:

Wiesz, ja myślę, że powinniśmy jednak odnieść to wiaderko. Może piaskownica połknęła je jakiemuś dziecku, które było niegrzeczne, bo miało na przykład zły dzień. A teraz ktoś szuka go i martwi się, no i pewnie już wie, że w piaskownicy trzeba się bawić grzecznie. Najlepiej by było, gdyby piaskownica wypluła je właśnie dla niego. A tobie po drodze do parku kupimy taki kolorowy komplet: wiaderko, łopatkę i grabki. Byłeś ostatnio bardzo grzeczny i zasłużyłeś na prezent. Co ty na to? – spytała mama.

Naprawdę dostanę taki komplet? To super! A to wiaderko umyję i możemy je oddać piaskownicy.

Doskonale. Kamień spadł mi z serca, że się nie upierasz, by je koniecznie zatrzymać – ucie­szyła się mama.

Duży był? – spytałem.

Kto? zdziwiła się mama.

Kamień – wyjaśniłem.

Jaki kamień? – pytała dalej.

No ten, co spadł ci z serca. I w ogóle, to gdzie on spadł, bo nie zauważyłem? I skąd on ci się tam wziął? chciałem wiedzieć.

To się tylko tak mówi, Tomeczku – uśmiechnęła się mama.

Jak ja mówię, że piaskownica wypluła mi wiaderko, bo byłem grzeczny, to mama patrzy na mnie dziwnie. A potem sama ma jakieś spadające kamienie, których nie można zobaczyć – pomyślałem.

Mamo, jeśli sądzisz, że powinniśmy odnieść to wiaderko, to może ty też połóż sobie z powrotem ten kamień. Żeby już wszystko było na swoim miejscu, co? – zaproponowałem.

 

Przeprowadź rozmowę z dzieckiem na temat opowiadania.

 

--- Gdzie bawił się Tomek?

--- Czy wiaderko, którym się bawił, było jego?

--- Dlaczego wziął wiaderko do domu?

--- Co powiedziała na to mama?

--- Czy można zabierać rzeczy pozostawione przez kogoś?

--- Co powinniśmy zrobić, gdy znajdziemy czyjąś zgubę?

 

Zabawy w piasku”- rozwijanie sprawności manualnej podczas zabaw z materiałem przyrodniczym. Zachęcamy do wspólnej zabawy w piaskownicy lub piaskiem kinetycznym. Zabawcie się w archeologów i zakopujcie/odkopujcie ukryte „skarby”. Rodzic może zakopać a zadaniem dziecka będzie odnaleźć ukryty przedmiot- następnie- zamiana ról.

 

Rysujemy na plecach”- zabawa dydaktyczna. Rodzic + dziecko. Jedna osoba z pary kreśli palcem na plecach drugiej kształty wybrane z wzorów wcześniej wybranych i ułożonych na dywanie. Osoba, na którego plecach jest kreślony wzór, musi wskazać go na dywanie. Potem następuje zmiana ról.

 

Zabawy i ćwiczenia w ramach Pomocy Psychologiczno- Pedagogicznej.

 

Doskonalenie sprawności manualnej i grafomotorycznej;

--- Układanie z klocków czy koralików różnych przedmiotów np. mebli, samochodów, drzew, figur geometrycznych.

--- Układanie z tasiemki czy sznurka różnych figur geometrycznych.

--- Ugniatanie kul z bibuły, waty, papieru, plasteliny, gazet.

 

Rozwijanie percepcji słuchowej:

żnicowanie dźwięków:

1)Dziecko zamyka oczy lub odwraca się, a druga osoba uderza w jakiś przedmiot (np. garnek, blat stoły) lub gra krótką melodię na instrumencie – należy zgadnąć, co jest źródłem dźwięku;

2)W ćwiczenie można zaangażować rodzeństwo, kolegów: jedno dziecko woła jakiś wyraz, a drugie ma zgadnąć, kto wołał;

3)Nagrywamy na telefonie różne dźwięki, np. prace silnika, płacz dziecka, głosy zwierząt, mowę kogoś z rodziny, a dziecko rozpoznaje, co to za odgłosy;

 

MIŁEGO DNIA

heart

czytano: 71 razy

autor: p2zawiercie.pl

data dodania: 2020-06-15 07:41:31

Ciekawostki

  • „To moje przedszkole – tu się bawię, uczę, rozwijam” Zapewnienie warunków bezpiecznego pobytu dziecka w przedszkolu i poza nim oraz serdeczne, podmiotowe podejście do wychowanka, wynikiem czego jest pozyskiwanie sympatii i zaufania. Wzbogacanie bazy materialnej i podnoszenie estetyki ...dalej 
  • „Każdy z nas jest inny” Akceptacja samego siebie, bazowanie na indywidualnych predyspozycjach, rozwijanie uzdolnień, pomoc w pokonywaniu trudności, radzenie sobie z nimi. Całościowa, wnikliwa obserwacja dziecka z nastawieniem na uzyskanie określonych efektów rozwojowych dziecka.dalej 
  • „Ty zawsze masz dla mnie czas, rozumiesz moje potrzeby” Świadoma, pełna zaangażowania praca nauczycieli poprzez odpowiedni dobór zabaw, by autentycznie odpowiadały potrzebom dzieci i zaspakajały ich ciekawość świata. Samokształcenie nauczycieli, doskonalenie zawodowe, wykorzystywanie ...dalej 
Wycieczka do parku
Wycieczka na skrzyżowanie
Ratownicy GOPR
Dzień dziecka

Przedszkole Nr 2 im. Misia Uszatka Zawiercie
ul. Marszałkowska 28, 42-400 Zawiercie

tel.: 32 67 226 10
e-mail: p2zawiercie@zawiercie.eu

  • IMG-9209
  • IMG-9208
  • IMG-9207
  • IMG-9206
  • IMG-9205
Przedszkole Nr 2 im. Misia Uszatka Zawiercie
Poleć stronę
Wypełnij formularz kontaktowy
Wersja mobilna