Jak rozwijać umiejętności manualne dzieci w wieku przedszkolnym

Strona główna » Grupy » Sówki Mądre Główki » Jak rozwijać umiejętności manualne dzieci w wieku przedszkolnym

wielkość tekstu: A | A | A

☺  ☺  Zapinanie guzików, samodzielne jedzenie, chodzenie czy tworzenie pięknych obrazków to wszystko efekt nabywania umiejętności manualnych przez dzieci w wieku przedszkolnym. Przedszkolaki odkrywają swoje niezwykłe zdolności, które pomagają im badać świat na różne sposoby. Sprawne i wszędobylskie ręce i nogi to dziecięce sondy, za pomocą, których uczą się radzić z codziennymi wyzwaniami.

Sfera motoryczna jest ściśle powiązana z rozwojem psychicznym dzieci. W wieku przedszkolnym te procesy bardzo znacząco na siebie wpływają. Rozwój motoryczny pozwala eksplorować dziecku świat, uczyć się kolejnych czynności oraz umiejętności, których wykonanie bez sprawnej koordynacji rąk, wzroku, nóg było by niemożliwe.

Dzięki umiejętnościom manualnym dziecko rozwija swoją samodzielność, poszerza zakres swojego oddziaływania i buduje swoją samoocenę, a także postrzeganie i rozumienie świata. Na rozwój sprawności manualnych ma wpływ rozwój fizyczny dziecka, Umiejętności zawiązywania butów, zapinania guzików, trzymania narzędzi pisarskich, czy samodzielnego posługiwania się sztućcami to umiejętności manualne. Podobnie jak nawlekanie nitki na igłę, rysowanie czy granie na instrumentach. Przedszkole to doskonałe miejsce, dla dzieci, aby rozwijać ich umiejętności motoryczne, zarówno związane z motoryką małą, jak i dużą.

Czy wiecie , jak dzieci zdobywają umiejętności manualne?

W przedszkolu dziecko uczy się praktycznych, codziennych czynności, jak i abstrakcyjnych, takich jak malowanie, pisanie czy używanie innych technik plastycznych. Aby je rozwijać, należy usprawniać pracę i koordynację rąk i dłoni, to dzięki nim możliwe są manualne manipulacje.

Najlepszą formą nauki dla dzieci jest zabawa, dlatego umiejętności manualne przedszkolaki zdobywają rysując obrazki, wycinając kształty, tworząc bardziej lub mniej skomplikowane prace plastyczne z użyciem różnych technik i materiałów, ale także zabawa małymi samochodzikami, masami plastycznymi, układanie puzzli, układanek. Nieoceniona jest również manipulacja różnego rodzaju klockami, kręglami czy zabawkami konstrukcyjnymi.

Rozwijanie umiejętności związanych z celowymi i precyzyjnymi ruchami, a także doskonalenie planowania motorycznego możemy rozwijać w codziennych zabawach z dzieckiem, nie tylko w domu, ale również na spacerze, wakacjach czy będąc w poczekalni u lekarza.

Warto pamiętać, że umiejętności manualne to nie tylko rysowanie i malowanie, ale dużo więcej. Dodatkowo zawsze można urozmaicić aktywność za pomocą wykorzystania niestandardowych metod np. metoda malowania 10 palcami, wydzieranki, malowanie na specjalnie papierach, stemplowanie, malowanie patykami po ziemi i piasku, usypywanie napisów i symboli.

Wycinanie, wyklejanie, tworzenie obrazków z plasteliny czy sypkich produktów spożywczych może dziecko zaciekawić i zachęcić do ćwiczenia motoryki małej.

Dodatkowo zabawa masami plastycznymi, piaskiem kinetycznym, czy wykorzystywanie w codziennych aktywnościach kloców i zabawek konstrukcyjnych dostarcza bodźców do prawidłowego rozwoju motorycznego.

Zabawy wspierające rozwój sprawności manualnych: 

  • majsterkowanie,
  • nawlekanie koralików na sznurek,
  • malowanie pędzlem, dłońmi, palcami,
  • rysowanie,
  • lepienie z plasteliny, gliny, błota i innych mas plastycznych,
  • klejenie,
  • wydzieranie papieru, ugniatanie kulek z bibuły,
  • zapinanie guzików, zapinanie spinaczy,
  • przelewanie wody z jednego naczynia do drugiego,
  • krojenie owoców, warzyw, plasteliny itp.,
  • układanie konstrukcji z klocków,
  • robienie kompozycji z kamieni, rolek papierowych i innych materiałów;
  • zabawa małymi samochodzikami,
  • wiązanie butów, wstążek,
  • składanie ubrań,
  • rozdzielanie np. kasztanów od żołędzi.
  • Wyręczając dziecko w ubieraniu, jedzeniu czy toalecie pozbawiamy go szansy na naukę oraz budowanie swojej sprawczości. Pokazujmy jak coś się robi, dajmy wsparcie, jednak pozwólmy doświadczyć dziecku trudu nauki danej umiejętności, ale i sukcesu, który daje ogromną satysfakcję i buduje motywację do zdobywania kolejnych umiejętności.

Wskazówki wychowawcze

  1. Należy stworzyć dziecku okazje do ćwiczenia ruchów rąk. Musimy wydzielić takie miejsce w domu, w którym może ono swobodnie bawić się nie będąc przez cały czas strofowane, że śmieci drąc arkusz na małe skrawki papieru, wysypując klocki z pudła nabrudzi – gdy chce malować farbami. Prócz miejsca do zabaw musimy dostarczyć dziecku zabawek do konstruowania i manipulowania (p. spis zabawek i pomocy do zajęć) oraz materiałów i narzędzi potrzebnych do zajęć plastycznych.
  2. Zdarza się, że w trosce o bezpieczeństwo naszego dziecka uniemożliwiamy mu wykonywanie wielu czynności pożytecznych z punktu widzenia rozwoju psychoruchowego: nie pozwalamy mu prać lalczynych ubrań, kąpać lalki, „bo się zmoczy i zaziębi”, nie dajemy nożyczek, ,,bo się skaleczy” itp. Oczywiście, obawy te są” nie bez racji, lecz pamiętajmy, że niektóre zabawy powinny po prostu odbywać się pod kontrolą dorosłego i w jego obecności. Dajmy zatem nożyczki dziecku na kilka minut i towarzyszymy jego próbom cięcia papieru. Kiedy robimy pranie, pozwólmy naszej córeczce, aby nam asystowała. Fartuszek z miękkiej folii, który przyda się także przy malowaniu farbami, wystarczająco chroni ubranie. Postarajmy się poświęcić dziecku kilkanaście minut naszego czasu i wspólnie z nim zabawić się np. w malowanie.
  3. Jeżeli dziecko samo nie podejmuje czynności rozwijających sprawność ruchową rąk, zachęcajmy je przez wspólną zabawę do takich zajęć. Zabawy manipulacyjne, konstrukcyjne i plastyczne szczególnie rozwijają motorykę rąk i współdziałanie oka i ręki (koordynacja wzrokowo-ruchowa).
  4. Pamiętajmy, że nie wolno śmiać się z nieudanych rysunków czy budowli wykonanych przez dziecko. Ośmieszanie dzieci jest w oczach niektórych rodziców metodą zachęcania do pracy nad sobą. Trudno o bardziej fałszywe mniemanie. Dziecko raczej zniechęca się, a gdy jest starsze, wstydzi się swoich wytworów i zaczyna stronić od tego rodzaju zajęć. Pamiętajmy też, że dziecko nawet do nieudanych wytworów dochodzi z wysiłkiem. Jedną z najlepszych form pobudzania dziecka do tych zajęć, do wytrwałości i wysiłku, jest wieszanie rysunków dziecka na macie słomianej lub płycie pilśniowej zawieszonej w pokoju lub urządzenie na jednej z półek regału „wystawki” jego prac zbudowanych z klocków, ulepionych z plasteliny. Nie od rzeczy jest też demonstrowanie w obecności dziecka jego prać bliskim znajomym odwiedzającym dom. Akceptacja prac plastycznych dziecka zachęca je do wznowienia wysiłku i osiągania coraz lepszych rezultatów.
  5. Jednym z najważniejszych „poligonów doświadczalnych i treningowych” jest samoobsługa w codziennych czynnościach. Dziecko, które matka wyręcza z obawy, że „wystygnie zupa”, „zmoczy ubranie przy myciu rąk”, „ukłuje się widelcem” lub dlatego, że czynności te wykonuje niezdarnie i bardzo wolno, ma znacznie mniej okazji do usprawniania ruchowego swych rąk. Takim  postępowaniem opóźniamy usamodzielnianie się dziecka, hamujemy jego aktywność i utrwalamy bierną postawę.

Co robić, gdy dziecko nie chce rysować.

Należy za wszelką cenę zachęcić dziecko do rysowania, pokazać mu ,że rysowanie może być bardzo przyjemnym i radosnym zajęciem.

Często jedynym wyjściem jest organizowanie "zabaw w rysowanie".

"Zabawa w rysowanie" to zabawa ruchowa, do której wplatamy elementy czynności graficznych. Zaczynamy od najprostszych tj. rysowanie patykiem na piasku czy mazanie palcem po papierze- dzieci mają odczucie że bawią się a nie że rysują. Zabawa ruchowa powinna być tak zaplanowana, aby stwarzała liczne preteksty co do czynności o charakterze graficznym. Z czasem tych czynności powinno być coraz więcej, tak że w końcowym etapie zabawa przeradza się samorzutnie w zajęcia plastyczne.

Wskazane jest aby wytwory dziecka po każdych zajęciach były eksponowane np. nad jego łóżkiem, za szkłem biblioteczki itp i pokazywane w obecności dziecka rodzinie i osobom odwiedzającym. Wytwory powinny być akceptowane i chwalone!

PAMIĘTAJMY!!!

Na rozwój manualny wpływa ogólny rozwój fizyczny dziecka. Nie zabraniajmy, więc mu biegania, wspinania się, czołgania, czy jazdy rowerkiem.

Bardzo ważnym elementem w nabieraniu płynności ruchów jest samoobsługa dziecka: wiązanie butów, zapinanie guzików. Budowanie, lepienie, majsterkowanie, wycinanie to również baza do usprawniania precyzji rąk. ☺  ☺ 

 

 

czytano: 59 razy

autor: p2zawiercie.pl

data dodania: 2020-11-14 20:31:05

Ciekawostki

  • „To moje przedszkole – tu się bawię, uczę, rozwijam” Zapewnienie warunków bezpiecznego pobytu dziecka w przedszkolu i poza nim oraz serdeczne, podmiotowe podejście do wychowanka, wynikiem czego jest pozyskiwanie sympatii i zaufania. Wzbogacanie bazy materialnej i podnoszenie estetyki ...dalej 
  • „Każdy z nas jest inny” Akceptacja samego siebie, bazowanie na indywidualnych predyspozycjach, rozwijanie uzdolnień, pomoc w pokonywaniu trudności, radzenie sobie z nimi. Całościowa, wnikliwa obserwacja dziecka z nastawieniem na uzyskanie określonych efektów rozwojowych dziecka.dalej 
  • „Ty zawsze masz dla mnie czas, rozumiesz moje potrzeby” Świadoma, pełna zaangażowania praca nauczycieli poprzez odpowiedni dobór zabaw, by autentycznie odpowiadały potrzebom dzieci i zaspakajały ich ciekawość świata. Samokształcenie nauczycieli, doskonalenie zawodowe, wykorzystywanie ...dalej 
Wycieczka do parku
Wycieczka na skrzyżowanie
Ratownicy GOPR
Dzień dziecka

Przedszkole Nr 2 im. Misia Uszatka Zawiercie
ul. Marszałkowska 28, 42-400 Zawiercie

tel.: 32 67 226 10
e-mail: p2zawiercie@zawiercie.eu

  • 155786269_767297137226906_1787852395314999287_n
  • 156145672_335705764522270_8460362812337024221_n
  • 155469512_278361216973866_2486453580756185407_n
  • IMG_20210301_104112086_BURST000_COVER_TOP
  • IMG_20210301_103118853_BURST001
Przedszkole Nr 2 im. Misia Uszatka Zawiercie
Poleć stronę
Wypełnij formularz kontaktowy
Wersja mobilna